1. Łączenie złej wiadomości z jeszcze gorszą wiadomością.
"Zobacz tato, jaka powódź w Teksasie. Co przy takim nieszczęściu znaczy jeden mierny z matmy. Pikuś!"

2. Łączenie złej wiadomości z dobrą wiadomością.
"Oj mamo, no mam tego miernego z matmy. Ale za to jestem w ciąży!"

3. Metoda polityczna.
"Tato, masz rację. W naszym kraju jest spisek. Zmienili twojemu synowi ocenę z matmy na mierny".

4. Metoda hobbystyczna.
"Tato, w zoologicznym są twoje ulubione rybki! Aha, a z matmy mam jednak mierny".

5. Metoda na przestraszenie.
"Mama, nie zdałem matmy! Jedynka! He he, żartowałem. Mierny."

6. Metoda porównawcza.
"Z matmy jest co prawda mierny, ale za to piątka z wuefu!"

7. Metoda porównawcza 2.
"No dostałem mierny z matmy, ale syn tego z klatki obok też dostał mierny.

8. Metoda sportowa.
"Tato, pokonałem matematyczkę 2:0"

Z własnego doświadczenia - porównawcza się nie sprawdza, zawsze słyszałam, ze co ich obchodzi co dostał ktoś inny

Sprawdzało się łagodzenie na zasadzie jedna zła ocena, ale za to dwie dobre... No i jeżeli złych ocen było więcej to dzielenie wieści na kilka dni - przy okazji złapało się coś dobrego i można było złagodzić

Ja to tam wogóle rodziców o ocenach nie informuje. Sami co parę miesięcy się dowiadują o mych ocenach. Ale zwykle nie jest tak źle.

Ja jak lukas nie mam zbytniego doświadczenia i z reguły też zostawiam tego typu rzeczy na wywiadówkę nawet jak się coś przytrafi to ginie gdzieś w gąszczu innych ocen i jakoś uchodzi ale podane metody rewelacja jeszcze można znaleźć niechlubne świadectwo rodziców i wtedy wszystko przechodzi.

Jak kilka razy zostawiłam takie informacje do wywiadówki, to zaraz był krzyk, że czemu nie wiedzieli Zdecydowanie na lepsze mi zawsze wychodziło informowanie na bieżąco, ewentualnie z lekkim opóźnieniem

Moi jakoś tak do tego nie podchodzą jeżeli gdzieś jest jakaś bomba ale w towarzystwie (że tak to określę) to nie ma problemu. Natomiast gdyby tak sobie samotnie stała to myślę, że reakcja też była by dlaczego wcześniej nie mówiłeś?

Ja generalnie nie mam w kwestii ocen problemu z rodzicami.
Mam z nimi pewien układ. Otóż jak wszyscy wiemy, uczę się dla siebie, a nie dla kogoś.
Tak więc skoro ucze się dla siebie, to i sam siebie kontroluję.
Rodzice wiedzą, że nie muszą za mną latać, ani pilnować moich ocen, bo mają świadomość że sam potrafię tego dopilnować.
I dzięki temu oto sposobowi mam spokój od kilku lat..

W takim razie gratuluję Ja do takiego układu mniej więcej doszłam z rodzicami dopiero niedawno. Zawsze w nich siedzi jakaś potrzeba sprawdzenia mnie, pogonienia do książek itd. Ale wszystko w granicach normy, szczególnie mi się we znaki nigdy nie dawało

Tak taki układ jest świetny ale niestety w większości przypadków niewykonalny z racji tego, że jedna ze stron (najczęściej uczeń) niestety z takiego braku kontroli nie potrafi korzystać.

Wszystkeigo można się nauczyć. Również korzystania z tego rodzaju wolności..